zijn blij geloof had hij al jaren
en eigenlijk van kinds af aan
bezat hij vast de overtuiging
dat hij met God zou verdergaan

hij sprak vaak heel gewoon met Vader
een schone, kinderlijke taal
zowel zijn zorgen als zijn vreugden
vertelde hij Hem allemaal

maar toen de jaren wat verstreken
hij aanzien de bekendheid kreeg
ging hij ineens ook anders praten
en zijn gesprek met Vader zweeg

God moest er ergens nog wel wezen
je gooit niet alles over boord
maar in de hemel werd steeds minder
zijn simpel taalgebruik gehoord

en toch was God hem niet vergeten
Hij had de deur nooit dichtgedaan
en op een dag kwam weer als vroeger
Zijn kind deemoedig voor Hem staan

soms zijn de zorgen van het leven
de beste leerschool die bestaat
ze zorgen dat je bij je Vader
weer als een kind naar binnen gaat