homepage
"Steeds houd ik de Heer voor ogen,
hij is aan mijn zijde, ik wankel niet.
26 Daarom verheugt zich mijn hart
en jubelt mijn tong van blijdschap.
Ja, mijn lichaam zal behouden blijven,
27 want u zult mij niet overleveren aan het dodenrijk
en het lichaam van uw trouwe dienaar zal niet tot ontbinding overgaan.
28 U hebt mij de weg naar het leven getoond,
Uw nabijheid zal mij vervullen met vreugde."

Handelingen 2:25-19

Theo van der Plas:
 


De nacht van maandag 19 maart op dinsdag 20 maart 2007:

Het is rond half 1 in de nacht. Ik kon moeilijk in slaap komen en ben uit bed gegaan. Na een uurtje uit bed geweest te zijn ben ik weer naar bed gegaan om proberen te slapen. Het is nu rond half 2. Terwijl ik in bed lig, zie ik wat rare schimmen door mijn slaapkamer gaan. Ik word bang. Ik weet niet wat het is en het is nog onduidelijk. Naarmate de schimmen groter en duidelijker worden zie ik wat naar mijn mening demonen zijn. Ze zien er duister en destructief uit. Veel bloed, angst, moord en haat. Het lijkt een soort moordmachine waarin mensen verslonden worden.

BIDDEN TOT GOD:

"Droom ik dit?", dacht ik nog. Nee, ik was klaar wakker. Ik word nu echt bang en weet niet wat ik doen moet. Toen dacht ik maar aan 1 oplossing: Bidden!
Bidden tot God was wat ik deed, al was ik ongelovig. Ik geloven in God? Nee, dat kan niet, want er bestaat geen God. Maar toch deed ik het.

Ik vroeg hem om hulp: "God ik heb uw hulp nodig! Ik ben bang. Help me, alstublieft!"

HEET MATRAS:

Plotseling werd mijn matras van mijn bed in het midden heel erg heet. Dat was raar want ik lig er pas net in. De matras was ervoor nog koud...
Het werd heter en heter, en plotseling kwam er een fel licht uit. Het was erg aanlokkelijk om erna toe te gaan. Ik ging helemaal in elkaar liggen, zo dicht mogelijk bij dat hete licht wat uit mijn matras kwam.
Toen ik met mijn lijf dichtbij dat hete licht was, voelde ik een soort van verlossing in mijn lijf. Ik werd gegrepen door iets sterks. Dit voelde goed. Mijn hart liep vol met warmte en de demonen verdwenen plotseling...

GEBED VERHOORD:

Dit kon maar 1 ding betekenen. God heeft mijn gebed verhoord en heeft me gered van het kwade. Ik barstte in huilen uit en voelde Zijn aanwezigheid. Het voelde zo veilig. Dit gevoel was nieuw voor me. Het klonk vreemd voor mij dat ik voor het kleine hete licht koos, terwijl de demonen groter oogden. Ik had een keuze gemaakt. Ik kies voor een nieuw leven met God, in plaats van mijn oude leven vol met zonden en zonder God.

DE ENIGE WEG:

Ik wist het nu zeker; God heeft mij de weg naar het leven getoond. Ik heb Hem in mijn hart toegelaten!

Dit voelde goed, en ik weet zeker: Hij is voor eeuwig!

Theo van der Plas